سهم من از آسمان

چشم دل

چشم دل باز کن که جان بینی آنچه نادیدنی است آن بینی

...

من : می اندیشم پس هستم .

او : نمی گذارم پس نیستی .

زبانت را اندازه گلیمت دراز کن !

ولی نعمت !