فلسفه قربانی کردن : نفس سرکش را با تیغ تقوا سر بریدن
شاید این تعریف ناقص من از قربانی کردن باشد و تنها حضرت ابراهیم علیه السلام است که از عهده درک فلسفه واقعی این امتحان الهی برآید
حضرت علی علیه السلام می فرماید : خود برتربينى شخص دليل نقصان وى و نشانه كمعقلىاوست.
کجای کار اشتباه است ؟
چرا این صحنه مشمئز کننده اینقدر نامانوس است ؟
اصلاً چه کسی از او خواسته به چنین روزی در آید ؟
باور کنید کسانی هستند پیرامون ما که با دست خود ، خودشان را به چنین روزی می اندازند و اگر از روی شفقت و خیرخواهی به آنها بگوئی در چنین وضعیتی قرار دارند شمارا به لجن می کشند که مزخرف می گوئی .
آنچه مارا در این روزگار رنج می دهد ادعای بالای جماعتی است که خودرا علامه دهر می پندارند اما سر در گریبان نادانی و نیاندیشی فرو برده و نه تنها واقعیت را نمی بییند بلکه جز خود ، بقیه را متعفن و نجس تصور می کنند .
پیشاپیش از همه دوستان بخاطر این پست و عنوانش عذرخواهی می کنم .
اولین آثار چاپ شده من در سال ۱۳۷۰ در شماره دوم ماهنامه گل آقا ( شهریور ـ مهر ) .
به امضای آنوقت من توجه کنید ... آخرشه ، یادش بخیر آقای صابری خدا بیامرز به من می گفت که امضات خیلی بزرگه اما من گوشم بدهکار نبود ، البته نه بخاطر توجه نکردن به نصیحت بلکه بخاطر عشق امضا داشتن .
اگر موفق به دیدن تصویر فوق نشدید اینجا کلیک کنید
با تشکر از دست اندرکاران سایت گل آقا بخاطر انعکاس این پست
چشمها را باید شست